روزنامه زبان ایران در طهران به مدیری و نگارندگی (میرزا ابو الحسخان معدنچی) تاسیس و شماره اول آن در برج دلو ۱۲۹۹ شمسی منتشر شده است. طرز انتشار روزنامه هفتگی بوده و در سال سوم انتشار مدتی تعطیل شده و علت این تعطیل را رد روزنامه ایران مورخ ۱۶ اسد ۱۳۵۳ شمسی این طور اعلان کرده است: «جریده زبان ایران که چندی برای پاره محذورات اداری انتشار آن به تأخیر افتاده اینک به یاری خدا با همان سبک سابق منتشر خواهد شد.» در روزنامه ایرا ن مورخ ۵ شنبه ۱۳۰۳ شمسی، در جزو اخبار داخله، خبر انتشار مجدد زبان ایران را بدین قسم نوشته:«نامه شریفه زبان ایران دیروز با مقالات مفیده انتشار یافت.» انتشار مجدد روزنامه مصادف با شماره اول سال چهارم در تاریخ چهارشنبه ۲۵ شهر محرم الحرام ۱۳۴۳ قمری مطابق ۴ سنبله ۱۳۰۳ شمسی منتشر شده است. این شماره در دو صفحه به قطع بزرگ و با چاپ سربی در مطبعه (تمدن) طبع شده است.
زبان ایران روزنامه اداری-سیاسی-اجتماعی و فکاهی معرفی شده ولی چون آقای ابوالحسن خان معدنچی عضو فرقه دموکرات طهران و زمانی هم (ناظم کمیسیون کنفرانس دموکرات طهران بود)، قهرا مسلک روزنامه‌اش نیز موافق فرقه دمکرات است و روی هم رفته زبان ایران یک روزنامه سیاسی، اجتماعی و اخباری است. محل اداره آن: طهران، خیابان ناصریه، مقابل شمس العماره. وجه اشتراک آن: طهران سالیانه ۵ تومان، شش ماهی ۳۰ قران.داخله به ترتیب شش تومان، ۴۰ قران، تک شماره پنج شاهی، از روزنامه زبان ایران فعلا تا شماره ۴ سال چهارم مورخ سوم میزان ۱۳۰۳ شمسی در دست است.

منبع: صدر هاشمی، م. (1363). تاریخ جراید و مجلات ایران. اصفهان‬: کمال‬.